'Ik kreeg een enorme blokkade van binnen'

Miranda van der Tuuk (51) werkte jaren in de zorg bij de zorgambulance. “Hele leuke baan, echt heel afwisselend. Je komt overal: alle ziekenhuizen, hospices, bij de mensen thuis.” Maar toen de toekomst van de zorgambulance in de regio Zwolle onzeker begon te worden, sloeg toch de twijfel toe. Ze deed een opleiding psychologie en merkte dat ze meer richting begeleiding wilde bewegen. Maar hoe pak je dat aan?

Het probleem was niet dat Miranda niet wist wat ze wilde. Ze wilde juist heel veel, in allerlei richtingen tegelijk. “Ik liep daardoor ontzettend vast. Mijn hoofd ging alle kanten op.” Ze is iemand die van alles op gaat zoeken op internet. “Oh ja, dat is ook leuk, maar dat ook.” Miranda hield geen stabiele lijn in wat ze leuk en minder leuk vond.

Een vriendin tipte contact te zoeken met de VAKbeweging. Zo kwam Miranda bij Diana terecht. “Ik had geen flauw idee dat je recht hebt op vier gratis gesprekken als je van werk naar werk zoekt. Ik was daar echt heel blij mee.”

Snel willen, maar rustiger moeten

Loopbaancoach Diana bood Miranda in het begin vooral veel structuur. “Ik ben van mezelf niet zo. Ik krijg altijd veel dingen voor elkaar, maar dat gaat niet altijd in een bepaalde volgorde.

Klopt het, of klopt het niet?

Toen kwam de vacature in een verpleeghuis. “Een coördinerende rol, familiegesprekken, collega’s aansturen. Op papier leek het perfect.” Maar ergens knaagde het toch. “Het was wel weer de makkelijkste manier: terug de zorg in. Veilig. Wat ik al kan.”

In een evaluatiegesprek na de meeloopdag ging Miranda met Diana een checklist langs. Alle boxjes werden afgevinkt. Maar toch zag Diana wat aan Miranda: “Als ik naar jou kijk, straal je het niet uit. Je komt niet blij over.” En dat klopte. “Ik kreeg er buikpijn van, ik kreeg een enorme blokkade. Hiervoor wilde ik mijn huidige werk niet opzeggen.”

Diana was glashelder. Dit kwam gewoon te vroeg. Voor Miranda kwam dat gesprek als een enorme opluchting. “Soms heb je iemand nodig die dat zegt, terwijl je het van binnen eigenlijk wel weet.”

Alles valt op zijn plek

Toen zag ze de vacature bij het Leger des Heils: woonbegeleider voor mensen met een verslaving. “Ik dacht: dit is begeleiding. Dit is heel wat anders. Een wereld waar je echt wat kunt betekenen. Sociaal werk. Precies de kant waar ik op wil.” De sluitingsdatum van de vacature was over een paar dagen. Maar door haar partner werd ze aangespoord toch te reageren. “Diana adviseerde me het nog niet te doen, maar het voelde te goed om voorbij te laten gaan.” Ze werd uitgenodigd en had een geweldig gesprek. “Ik voelde me helemaal op m’n gemak. Fijne mensen en heel bijzonder en waardevol werk.”

Van terugduwen naar vooruitkijken

Wat Miranda het meest bij is gebleven van de coaching? “Diana’s oprechtheid, nuchterheid en kalmte. Dat ze me bij de les hield met structuur. Voor iemand die alle kanten op gaat is zij heel fijn om mee te sparren.”

Miranda raadt loopbaancoaching iedereen aan. Zelfs haar zoon van 23. “Ik denk dat de drempel voor mensen heel hoog is. Maar het is niet alleen voor mensen die vastzitten op hun werk. Het is ook voor mensen die twijfelen of ze dit werk nog wel dertig jaar willen doen.”

En zo begint Miranda op haar 51^e aan een nieuw avontuur, een compleet nieuw hoofdstuk. Helemaal uit haar comfortzone. Bij mensen die een tweede, derde en een vierde kans verdienen. “Ik denk niet meer in problemen, maar in oplossingen. Dat heb ik van Diana geleerd.”