‘Josephine gaf me veel zelfvertrouwen’

Ruim 23 jaar werkte Patrick in de productie bij BN International, een fabriek die – bijna honderd jaar – onder andere behang, kunstleer en wandbekleding maakte. Hij was er na de opleiding mbo mechanische techniek ingerold en had het naar zijn zin. ‘Het was een fijn bedrijf, met leuke collega’s en ook het werk: de techniek, het productieproces, vond ik interessant.’ Het enige nadeel: de ploegendiensten. Die begonnen Patrick, vader van twee kinderen, steeds zwaarder te vallen. Vooral de nachtdienst. Daarom liep hij met het idee om ‘zo rond zijn 50^ste’ ander werk te zoeken.

Onzeker

Dat moment kwam echter eerder dan gepland. En heel plotseling: in november 2023 ging het bedrijf, geheel onverwacht, failliet. Patrick: ‘In 2021 waren nog nieuwe machines aangeschaft, dus dat viel ons echt koud op het dak. We stonden van de een op de andere dag op straat.

Ik was heel onzeker: wat nu?’ Een opmerking van zijn vrouw weet die mindset een beetje te keren. ‘Zij zei: zie het als een kans. Nu heb je de gelegenheid om echt te bedenken wat je wil.’

Via het UWV wordt Patrick doorverwezen naar de VAKbeweging om hem te helpen met die vraag. En met vragen als: hoe en waar vind je dan banen, en hoe solliciteer je? Patrick: ‘In 23 jaar was er natuurlijk van alles veranderd. Veel gaat nu bijvoorbeeld digitaal en met videobellen.’

Motivatie

Met coach Josephine van Lint heeft Patrick gelijk een klik en zij zet hem uiteindelijk op een heel ander spoor dan waar het UWV het zoekt: in de techniek, bouw- of weer productiewerk. Patrick: ‘Ik heb heel veel vragenlijsten ingevuld en daar kwam uit dat ik vrolijk, enthousiast, empathisch en sociaal ben, en graag onder de mensen. Dat klopt wel.’ Dus gaat hij met Josephine op zoek naar banen die daarbij passen.

Patrick: ‘De eerste vacature waar ze mee kwam, was taakstrafbegeleider bij de Reclassering. Ik wist niet eens dat zoiets bestond, maar zag het wel zitten.’ Samen met Josephine bereidt hij de sollicitatie uitgebreid voor: de brief, zijn cv, en uiteindelijk: het gesprek. ‘We hebben een paar keer zo’n gesprek geoefend: hoe zet je jezelf neer, hoe “verkoop” je je zelf?’

Uiteindelijk kiest de Reclassering voor iemand met meer ervaring, maar Patrick krijgt wel als feedback dat zijn brief en het gesprek heel goed waren. Patrick: ‘Dat gaf me veel zelfvertrouwen en motivatie om door te gaan.’

Trots

Dit keer komt hij zelf met een idee: conducteur bij de NS. Die sollicitatieprocedure is lang en pittig. En ook hierbij staat Josephine hem met raad en daad bij.

’ Uiteindelijk wordt hij, na een succesvolle intake en sollicitatiegesprek, afgewezen na de gezondheidstest. ‘Dat wist ik niet, maar mijn gehoor bleek niet goed genoeg. Ik heb gelijk een gehoorapparaat aangeschaft, maar werd toch afgewezen. Daar was ik wel even van van slag.’

Zijn vrouw en Josephine praten hem echter moed in om door te gaan. En omdat hij zo serieus bezig is, is het UWV coulant met de eis dat hij – omdat hij dan al meer dan een half jaar in de WW zit – eigenlijk al het werk moet aannemen.

En dan, de derde keer, is het raak: Patrick wordt aangenomen als buschauffeur bij Keolis. Maar eenmaal aangenomen, begint het eigenlijk pas, zegt Patrick: ‘Dan mag je met de opleiding starten om je D/E-rijbewijs te halen.’ Hij moet opnieuw theorie-examen doen (‘Ik heb echt flink zitten leren’) en voor de praktijk moet hij naar Amsterdam; zijn eigen woonplaats Almere is niet uitdagend genoeg. De eerste keer zakt hij. ‘Dat was echt een domper.’ Maar hij zet door en dan in augustus 2025 komt de beloning: geslaagd! ‘Ik was heel trots op mezelf.’

Gelukkig

En dan mag hij op de bus. Eerst nog met een bijrijder/mentor, en sinds oktober 2025 rijdt Patrick zelfstandig. Met veel plezier. ‘Ik ben een gelukkige buschauffeur.’ Al moest hij, eerlijk is eerlijk, wel wennen aan het rooster, en vooral de hele vroege diensten. ‘Dan moet ik al om 4 uur ’s ochtends beginnen. En ik werk soms ook in het weekend – dus ja, dan lever je wel iets in qua sociaal leven.’

‘Maar het besturen van zo’n enorm voortuig is echt machtig en magisch’, zegt hij. ‘En Josephine had gelijk, dat ik liever met mensen wilde werken. Ik groet iedereen bij in- en uitstappen en, ondanks dat de meeste verdiept zijn in hun scherm, levert dat soms een glimlach of een leuk gesprekje op. Daar haal ik mijn voldoening uit.’

Zelfvertrouwen

Of deze succesvolle switch hem zonder de hulp van de VAKbeweging ook was gelukt, durft Patrick niet te zeggen.

Coach Josephine de Lint:

‘Ik vond Patrick opvallend positief. Hij hielp zijn oud-collega’s om moed te houden en liet zien hoeveel kracht en veerkracht hij in zich heeft.

Samen gingen we op zoek naar nieuw, passend werk. Daarbij kwamen kwaliteiten naar boven die hij in zijn vorige functie nauwelijks kon benutten: zijn vrolijkheid, zijn zorg voor anderen en zijn oprechte wens om mensen een fijne dag te bezorgen. Zo kwamen we uit bij het beroep van chauffeur, en uiteindelijk buschauffeur. Patrick heeft hard gewerkt, diverse opleidingen gevolgd en het hele traject met succes afgerond.’